Beirut, Jools Holland, A Sunday Smile

Πάλι για ειδήμονες...4 χρόνια μετά...

Πάλι τα ίδια...σαν να μην πέρασε ούτε μία ημέρα...

Για τους ειδήμονες τα έχω ξαναπεί προ πολλού!Πριν από 4 χρόνια κιόλας έλεγα έχει έρθει η ώρα να επιδείξουν τα διαπιστευτήριά τους οι ειδικοί, οι σοφοί, οι ειδήμονες ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τους. Και αυτά τα είχα πει πριν την κρίση, πριν οι πρώην καθηγητάδες του LSE και τω λοιπών ευαγών ιδρυμάτων γίνουν υπουργοί. Καλά τα λόγια, οι θεωρίες, τα papers και η μπλαμπλαδολογία, αλλά όταν έρχεται η ώρα στο δια ταύτα τι κάνουμε; Μάλλον τίποτε.

Όλοι όσοι θεωρούν εαυτούς ειδικούς και θεωρούν τον εαυτό τους βασιλικότερο του βασιλέως, ήρθε η ώρα να αποδείξουν πως η σοφία τους μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία. Το σύνολο έχει ανάγκη από κάποιους να τους φωτίσει, να τους βγάλει από την απαισιοδοξία και το μαύρο. Αυτοί οι κάποιοι είναι οι σοφοί, οι ειδικοί, οι ειδήμονες. Για αυτό είναι δύσκολο και επικίνδυνο να αυτοτιτλοφορήσαι έτσι. Είναι το μεγάλο το βάρος το οποίο πρέπει να επωμιστείς και πρέπει να είσαι σίγουρος ότι θα ανταπεξέλθεις γιατί μόνος σου έχεις τιτλοφορηθεί ως ειδικός...

Πέραν τούτων κουβέντα καμιά...αν είσαι ειδικό ή μη φαίνεται από τα πεπραγμένα σου και όχι από τα λεγόμενά σου...κρίμα...  

Addio Città, Goodbye City

PLZ SHOOT ME IF...

Πριν από καιρό είχα ξεκινήσει μία λίστα με διάφορα που μισώ στις συμπεριφορές των ανθρώπων και δη αυτών που είναι κοντά μου!

Τελικά αυτή η λίστα εγκαταλείφθηκε γιατί ανησύχησα από το γεγονός ότι με ενοχλούν τελικά πάρα μα πάρα πολλά πράγματα στους άλλους και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είτε εγώ είμαι πολύ περίεργος είτε όλοι οι άλλοι γύρω μου δεν την παλεύουν...στο ποιο από τα προηγούμενα είναι σωστό δεν έχω καταλήξει αλλά ο καθένας μπορεί να βγάλει το συμπέρασμά του!

Έτσι λοιπόν είπα να ξεκινήσω μία καινούργια λίστα με πράγματα τα οποία άμα κάνω παρακαλώ όπως με συνεφέρετε αμέσως στην τάξη γιατί μάλλον θα έχω χάσει τα λογικά μου:

-Εάν αρχίσω να χάνω τον zen χαρακτήρα μου plz shoot me asap!!

-Εάν αρχίσω να ασχολούμαι online με βλάκες για πολιτικά ενώ δεν ξέρουν, επίσης plz do shoot me asap

-Εάν αρχίσω να δίνω αξία σε ανάξιους αναφοράς plz shoot me right away

- Εάν μέχρι τα 30κάτι έχω βάλει profile pic στο fb ή οπουδήποτε αλλού καθήμενος στο γραφεί μου λες και κατεβαίνω σε προεκλογική εκστρατεία του 90' plz shoot me asap

-Εάν βάλω άσπρο, μπεζ, κρεμ, ζαχαρί ή γυαλιστερό σακάκι-κουστούμι plz shoot me asap

-Εάν φορέσω άσπρο, μπεζ, κρεμ ή ζαχαρί παπούτσι plz shoot me asap

Η λίστα θα συνεχίσει για πολύ ακόμη σε επόμενα posts...

Υ.Γ.1: Το dont's είναι άναρχα γραμμένα και όχι σε κάποιο δομημένη σειρά καθότι έτσι μου έρχονται στο νου λόγω ερεθισμάτων που με προκαλούν.

Υ.Γ.2: Το παρόν post συντάχθηκε υπό τους ήχους του Don't let me lonely tonight

Why I Love BBC Sports - F1 2011 intro

Παρελάσαμε και εφέτος...

Ε ναι, παρελάσαμε και εφέτος, όπως σταθερά κάνω τα τελευταία δεν ξέρω και εγώ πόσο χρόνια λόγω της γνωστής-άγνωστης ιδιότητας μου. Γενικά η παρέλαση με κυνηγάει...ακόμη και στον στρατό κατέληξα να κάνω παρέλαση κάθε μέρα όλη μέρα αφού ήμουν στον Μεικτό Λόχο Απόδοσης Τιμών. 

Εφέτος η χρονιά ήταν διαφορετική για πολλούς λόγους. Πρώτον ο ρόλος μου ήταν διαφορετικός από τι άλλες φορές (unnecessary inside information), δεύτερον γιατί ο δήμος μας είναι πια Καλλικρατικός και τρίτον γιατί η κοινωνική-πολιτική κατάσταση στην χώρα μας δεν είναι και η καλύτερα δυνατή για παρελάσεις και λοιπές "φιέστες". Παρόλα ταύτα βάλαμε και εφέτος τις στολές μας, μαζευτήκαμε και κατεβήκαμε στην Κηφισίας εκεί κάτω από τον Άγιο Δημήτριο για να ξεκινήσουμε την παρέλαση. Για πρώτη φορά εφέτος είχε και μηχανοκίνητα, δασοπυροσβέστες, μέχρι και εκχιονιστικά είχε φέρει ο Δήμαρχος για να γιορτάσει την επέκταση του μεγάλου δουκάτου του. 

Πήγαμε και εμείς στην ώρα μας όπως πάντα, στην εντέλεια, έτοιμοι όλοι να κάνουμε αυτό που κάναμε πάντα από τότε που ήμασταν και εμείς μικρά, πολύ απλά να παρελάσουμε. Δεν πρόκειται να μπω στη διαδικασία να σχολιάσω την αναγκαιότητα ή μη της παρέλασης, ούτε πρόκειται να επιχειρηματολογήσω υπέρ ή κατά της παρέλασης. Απλά θέλω να αποτυπώσω μία παρατήρηση που έκανα.

Στην αρχή της παρέλασης ήμουν λίγο σφιγμένος για το τι μπορεί να αντιμετωπίσουμε κατά την διάρκεια της παρέλασης, τι σχόλια μπορεί να ακούσουμε. Ίσως για πρώτη φορά ακούσαμε τόσα "ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ!", τόσα "ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ!". Σε όλους μας έκανε εντύπωση το ίδιο πράγμα...Ο κόσμος έδειχνε να ευχαριστιέται την παρέλαση, να βλέπει τα παιδιά του υπερήφανα να διαβαίνουν.

Χωρίς κανένα πνεύμα υπέρμετρου πατριωτισμού, ο κόσμος είχε την ανάγκη να δει μία σπίθα ελπίδας, ένα κάτι το οποίο του δείχνει ένα μονοπάτι για το αύριο. Όλα αυτά προφανώς δεν τα προκάλεσε ούτε η παρέλαση ούτε ο βηματισμός, αλλά απλά και μόνο η εμφάνιση κάποιας μορφής οργανωμένου και δομημένου συνόλου μέσα σε αυτό το χαώδες και άναρχο περιβάλλον στο οποίο διαβιούμε.  

Άντε και του χρόνου!

Παρέλαση 25ης Μαρτίου 1912.
Η πρώτη επίσημη εμφάνιση των Ελλήνων Προσκόπων

Έχεις followers;;;;Προσλαμβάνεσαι!!

Ο διαφημιστικός κολοσσός Saatchi&Saatchi στο Λονδίνο έχει κάθε καλοκαίρι ένα πρόγραμμα υποτροφιών για graduate level professionals. Οι θέσεις περιορισμένες και ο ανταγωνισμός αυξημένος. Φέτος οι υποψήφιοι θα μία ακόμη πρόκληση. Έχουν 8 εβδομάδες να δημιουργήσουν μία twitter page, ενώ στόχος τους είναι να αποκτήσουν το υψηλότερο Twitter rating και την υψηλότερη κοινωνική επιρροή πριν το deadline. Έτσι οι κορυφαίοι 250 συμμετέχοντες θα περάσουν στον επόμενο γύρο. Η εταιρία θα μετρήσει την επιτυχία τους βάσει του αριθμού των followers, των tweets, των retweets και των mentions! Όσοι περάσουν στον επόμενο γύρο θα πρέπει να ανταπεξέλθουν σε αντίστοιχες «δοκιμασίες» στο youtube και στο Skype.

ΟΚ! Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… Σε πολλούς έχει ζητηθεί να στήσουν ένα twitter account ή facebook page για κάποιον πελάτη ή για κάποια καμπάνια. Όμως στη διαμάχη μεταξύ ποσότητας και ποιότητας στο sm έχει σημασία ποια μεριά θα διαλέξεις. Αυτό που σε ενδιαφέρει στα sm είναι να ενεργοποιήσεις και να επηρεάσεις τους κατάλληλους ανθρώπους, και όχι γενικά όσους μπορείς! Οι διαφημιστές και οι διαφημιζόμενοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μετρούν σε όλους τους τομείς οι ποσοτικοί στόχοι, και οι Saatchi&Saatchi ως ηγέτης του χώρου της διαφήμισης θα έπρεπε να δείχνει τον σωστό δρόμο προς αυτή την κατεύθυνση.

Ακόμη και εάν ο τρόπος εκδήλωσης του ενδιαφέροντος αυτού του ομίλου για τα sm δεν είναι ο πλέον σωστός, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν δείχνει μία κατεύθυνση για το μέλλον. Η ενασχόληση με τα sm θα αποτελεί κριτήριο για την αξιολόγηση του επαγγελματία ή ακόμη και του υποψηφίου στον χώρο της επικοινωνίας. ‘Η μήπως ήδη αποτελεί; Οι δυνατότητες και η επιρροή που έχει ένας fully sm engaged professional ίσως έχουν μεγαλύτερο impact από ένα ακόμη newsletter το οποίο λαμβάνει ο δημοσιογράφος ανάμεσα σε άλλα δεκάδες κάθε μέρα.

Φθινοπωρινή Οδύνη...Σεπτέμβρης του '55 αντί για Next Top Model

Πέρσι ή πρόπερσι ο Τσίμας είχε κάνει πάει στην Κωνσταντινούπολη για την προβολή της ταινίας Güz Sancısı / Φθινοπωρινή Οδύνη. Έτυχε να την δω πέρσι σε μία λέσχη cinefil όσο ήμουν στο Λονδίνο και χθες η ΕΤ-1 την έβαλε κατά της 20:30...Ενώ οι άλλοι ετοιμάζονταν για Στάη, Next Top Model, Νησιά και βραχονησίδες εγώ κάθησα να την ξαναδώ.

Η ταινία αυτή είναι βασισμένη σε ένα λογοτέχνημα το οποίο μας ταξιδεύει στο Πέραν της Πόλης το 1955...Οι φοιτητές της Πόλης ήταν ανάστατοι για το τι θα γίνει στην Κύπρο...Το καθεστώς βρισκόταν με το όπλο των στρατηγών στον κρόταφο...και μέσα σε όλα μία Ρωμιά και ένας Τούρκος ερωτεύονται κάτω από περίεργες συνθήκες...Τα media, οι μεγάλες δυνάμεις και οι στρατηγοί έβαλαν το χεράκι τους και ξεκίνησε ο κατήφορος του Ελληνισμού της Πόλης. Τραμπούκοι ξεπηδούν από τα καμιόνια του στρατού και ξεσπάνε με μανία στην καρδία της εμπορικής Πόλης, εκεί που οι Ρωμιοί, οι Αρμένηδες, οι Οβραίοι και οι Φραγκολατίνοι χρόνια έστεκαν. Το Πέραν λεηλατείται...Οι σκηνές που εκτυλίσσονται δύσκολα μπορούν να αποτυπωθούν. Σκηνές άγριας βαναυσότητας που βίωσαν όσοι ήταν στο Πέραν τότε...

Το βιβλίο του Τούρκου λογοτέχνη και πολιτικού, Yılmaz Karakoyunlu έχει βραβευτεί στην Τουρκία από το 1992. Αργότερα 300.000 Τούρκοι έτρεξαν να δουν την ταινία την πρώτη κιόλας εβδομάδα. ο διευθυντής της Hürriyet, Ertuğrul Özkök, έγραψε:

«Όταν έβγαινα από την ειδική προβολή της ταινίας, ένας φίλος ζήτησε τη γνώμη μου κι εγώ του είπα: Είθε μετά από 20-30 χρόνια, να μην αναγκαστούμε να κάνουμε μια παρόμοια ταινία. Ο Θεός να φυλάει την Τουρκία από αυτό το ρεζιλίκι».

Ο Taha Akyol της εφημερίδας Millyet , αρθρογράφος, επισημαίνει :

"Δεν με ενοχλεί να γράφονται και να σκηνοθετούνται οι ντροπές μας αυτές. Πώς αλλιώς θα αντικρίσουμε τον καθρέφτη, για να μάθουμε ότι ορισμένα πράγματα είναι άσχημα;".

Οι Τούρκοι της Πόλης αντιλήφθηκαν ότι η Πόλε εάλω όταν οι Ρωμιοί έφυγαν...Η Πόλη δεν θα ήταν ποτέ η ίδια αφού στο DNA της Πόλης ήταν περασμένες όλες οι μνήμες και τα βιώματα αυτής της μίξης των πολιτισμών. Άλλωστε οι περισσότεροι από όσος έκαναν τις βαρβαρότητες δεν ήταν από την Πόλη...Χρόνια αργότερα όσοι έβγαιναν από τις αίθουσες των κινηματογράφων θα είχαν βουρκωμένα μάτια για το όσα πέρασε η Πόλη και οι Πολίτες.

Αντί να δείτε Next Top Model την επόμενη φορά δείτε κάτι που μπορεί να έχει η ΕΤ-1 και να σας φαίνεται 'κουλό'. Όποιος το έπραξε αυτό την προηγούμενη Δευτέρα σίγουρα δεν έχασε...