Αυτός που παρακολούθησε σχεδόν 1 ομιλία στο TEDxAthens και δεν ξενέρωσε καθόλου

Μίλησαν ΟΛΟΙ πια για το TEDxAthens 2011, για την Τέχνη της Ανατροπής, για το event, για το twitter, για τους ομιλητές, για ΟΛΑ!

Και λέω...γιατί όχι και εγώ! Έτσι είπα να ξαναγράψω στο blogάκι μου μετά από κάμποσο καιρό. Εγώ όμως θα γράψω από μία άλλη οπτική, από την οπτική κάποιου που ήταν σχεδόν ένα 24ωρο στο TEDxAthens 2011 αλλά είδε μόλις σχεδόν μία ολόκληρη ομιλία, έβγαλε μόλις μία φωτογραφία αλλά δεν ξενέρωσε καθόλου! Η λογική αντίδραση είναι η απορία για την αξιοπιστία του υπογράφοντος, όμως δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για τα commandιλίκια που κάναμε με το υπόλοιπο team των ειδικών δυνάμεων (congrats to all of you guys!)

Δεν μπορώ να κρίνω αν ήταν καλό ή κακό το TEDxAthens 2011, γιατί εάν το κάνω θα είμαι κατά πολύ προκατειλημμένος και μεροληπτικός, δεδομένου ότι λατρεύω τη διαδικασία των TEDx, αλλά και γιατί συνέβαλα έστω και κατά πολύ ελάχιστο σε αυτή την τεράστια διοργάνωση. Δεν θα μπω επίσης σε καμία διαδικασία να πάρω το μέρος των 2 twitterομεριών περί trolαρίσματος και spamαρίσματος ή για σχόλια του στυλ "άμα ήθελα να μαθαίνω για το TEDx θα ήμουν εκεί και δεν θέλω να βλέπω τίποτε σχετικό στο timeline μου".

Ο Μικρός Πρίγκηπας και η Αλεπού...ασχολίαστο...

Η Αλεπού κοίταξε το Μικρό Πρίγκηπα, για πολύ ώρα.

-Σε παρακαλώ εξημέρωσέ με! είπε.

-Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω.

-Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάν φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με.

-Τι πρέπει να κάνω; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.

-Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθίσεις κάπως μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού κι εσύ δε θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα, όμως, θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά…

The medium was the message...

VW vs Greenpeace σε digital περιβάλλον

Καλησπέρες...καιρό είχα να γράψω και να που μου ήρθε σήμερα!

Σήμερα λοιπόν έκανα την πρώτη μου εμφάνιση ως digerati, digital hero ή whatever στον τελευταίο κύκλο  του προγράμματος “Training in Digital Marketing”, που διοργανώνει το Συμβούλιο Ψηφιακής Επικοινωνίας της ΕΔΕΕ.

Από την αρχή ήμασταν ψημένοι και ορεξάτοι γιατί θα συμμετείχαν και δημιουργικοί και έτσι το πράγμα γινόταν ακόμη πιο ενδιαφέρον.

Τυχαία ή μη, οι δύο από τις παρουσιάσεις είχαν ως θέμα την VW, ενώ η μία, αυτή του Αντώνη Κόχειλα-Managing Partner, Lowe Athens είχε ως θέμα το φοβερό campaign της VW στις ΗΠΑ για το VW Passat.

Πράγματι αυτή η καμπάνια πήγε εξαιρετικά καλά, κέρδισε το κοινό, κέρδισε τον πελάτη, κέρδισε και βραβεία στις Κάννες...Είχε και τη σωστή του transmedia strategy και όλα καλά μέχρι εδώ...

Η Greenpeace όμως βρήκε την ευκαιρία να χτυπήσει με τον ίδιο τρόπο...Η παγκοσμίως γνωστή περιβαλλοντική ΜΚΟ ήθελε να ξεκινήσει μία καμπάνια σχετικά με τον περιβαλλοντικό χαρακτήρα της VW. Και ποιος ο καλύτερος τρόπος από το να χτυπήσει την VW με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Έφτιαξαν λοιπόν τη συνέχεια του video της VW με τον Darth Vader.

Η αγανάκτηση λόγω των αγακτισμένων

Θα γράψω εν θερμώ...προειδοποιώ...

Μαζεύτηκαν σήμερα οι "Αγανακτισμένοι" για να διαδηλώσουν και να διαμαρτυρηθούν για την μέχρι τώρα κατάσταση και κατάντια. Μέχρι εδώ όλα καλά. Πάμε να κάνουμε μία προσπάθεια να αναλύσουμε στρωματικά (όχι κατά ταξικά στρώματα...μακριά από εμάς):

-Ποιοι: Κάποιοι που ενημερώθηκαν από το fb και από τα χαμηλής ποιότητας "ενημερωτικά" blogs που κινούνται γύρω από την ελληνική blogόσφαιρα. Επίσης κάποια ελληνικά παραδοσιακά μέσα πήγαν να συναγωνιστούν τα nm και μπήκαν και αυτά στο χορό της ενημέρωσης. Ένα βασικό χαρακτηριστικό για το οποίο μπορείτε να #peste_na_me_fate είναι το ποιοτικό χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων. Άνθρωποι ημιμαθείς κατά την πλειονότητα, υπεραπλουστευτές και άμοιροι των ευθυνών τους όλοι τους. Έχουν πλήρη επίγνωση του τι κάνουν, του σκοπού και της επιδίωξης; Ο στόχος είναι σαφής; Και το πλέον βασικό, υπάρχει λογική σύνδεση μεταξύ "οράματος", υλοποίησης και στόχου; Μάλλον όχι...

Μία βόλτα στον Υμηττό

Ουφ...καιρό είχα να γράψω, και αυτό είτε ελλείψει χρόνου είτε ελλείψει ερεθισμάτων...Και να είπα να ξαναγράψω έστω 2-3 σειρούλες. Όχι ότι τώρα έχω χρόνο, αλλά έχω τουλάχιστον κάτι το οποίο μπορεί να μου δώσει ένα σκούντημα και να μου πει "Φιλαράκο wake up and get more active".

Το ότι από πάντα είμαι Πρόσκοπος το ξέρετε οι περισσότεροι. Μετά από 2 χρόνια αποχής λόγω στρατού και Αγγλίας I'm back, και όχι μόνο αυτό αλλά είμαι έτοιμος να μπουκάρω δυναμικά και να κάνω πολλά. Μία από τα πράγματα που μου είχαν λείψει ήταν οι εκδρομές στο βουνό. Ναι, ναι ξέρω τι θα πείτε..."Άντε μωρέ βλαμμένε...τι είσαι κανένα λυκοπουλάκι και σου έλειψαν οι βόλτες στο βουνό;". Μου έλειψε η όλη φάση της εκδρομής, του να μαζευόμαστε το πρωί, να κουτουλάμε από τη νύστα και με το σακιδιάκι μας βουρ για το βουνό! Και όλα αυτά με την καλύτερη παρέα...

Αυτή τη φορά μου δόθηκε η ευκαιρία να ανέβω στον Υμηττό, σε αυτό το τόσο ταλαιπωρημένο και παρεξηγημένο βουνό που βρίσκεται μια ανάσα από το σπίτι μας. Στον Υμηττό είχα ανέβει μόλις άλλη μία φορά πριν από 3-4 χρόνια πάλι για τον ίδιο λόγο. Γενικά δεν έχω τον Υμηττό σε μεγάλη εκτίμηση μάλλον λόγω της μικρής απόστασης από το σπίτι μου. Αλλά εν τέλει αυτό είναι που εκτίμησα ακόμη περισσότερο.

Δεν θα κάτσω να αναλύω με τις ώρες πως και τι κάναμε όλο το Σαββατοκύριακο με τα άλλα τα τρελόπαιδα που ήμασταν. Θα σταθώ σε δύο φάσεις του διημέρου μόνο...

Το πρώτο που με έκανε να νοσταλγήσω πολλά από τα "νιάτα" μου ήταν η θέα από τον ΟΤΕ απ'όπου η θέα ήταν μαγευτική...βλέπαμε όλη την πίσω μεριά του βουνού, αεροδρόμιο και μετά την θάλασσα της Μεσογαίας. Εκεί που από τη μία μεριά της κορυφογραμμής βλέπεις την άναρχη Αθήνα και αμυδρά στο βάθος τον Σαρωνικό, ξάφνου γυρνώντας μόλις από την άλλη ξεδιπλώνεται μπροστά σου η γνήσια Αττική γη.

Η δεύτερη φάση που με έκανε να νοσταλγήσω τα παλιά αλλά να εκτιμήσω περισσότερο το τώρα ήταν το πρωινό της Κυριακής...το βουνό ήταν βουβό ενώ μόνο το ξύπνημα της φύσης ακουγόταν που και που. Κόσμος ξεκινούσε σιγά-σιγά τη βόλτα του και τη γυμναστική του, ενώ παρότι ο κόσμος αυξανόταν ολοένα και περισσότερο, η ησυχία που επικρατούσε ήταν εντυπωσιακή.

Το βουνό δίνει ζωή και η παρέα την συμπληρώνει...Την Κυριακή αποφάσισα να ανεβαίνω πιο συχνά στον Υμηττό είτε με τα πόδια είτε με το αυτοκίνητο...απλά έτσι 1-2 ωρίτσες να τους ξεχνώ όλους και να ακούω το μέσα μου...στον Υμηττό τότε...στον Υμηττό...

Beirut, Jools Holland, A Sunday Smile

Πάλι για ειδήμονες...4 χρόνια μετά...

Πάλι τα ίδια...σαν να μην πέρασε ούτε μία ημέρα...

Για τους ειδήμονες τα έχω ξαναπεί προ πολλού!Πριν από 4 χρόνια κιόλας έλεγα έχει έρθει η ώρα να επιδείξουν τα διαπιστευτήριά τους οι ειδικοί, οι σοφοί, οι ειδήμονες ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τους. Και αυτά τα είχα πει πριν την κρίση, πριν οι πρώην καθηγητάδες του LSE και τω λοιπών ευαγών ιδρυμάτων γίνουν υπουργοί. Καλά τα λόγια, οι θεωρίες, τα papers και η μπλαμπλαδολογία, αλλά όταν έρχεται η ώρα στο δια ταύτα τι κάνουμε; Μάλλον τίποτε.

Όλοι όσοι θεωρούν εαυτούς ειδικούς και θεωρούν τον εαυτό τους βασιλικότερο του βασιλέως, ήρθε η ώρα να αποδείξουν πως η σοφία τους μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία. Το σύνολο έχει ανάγκη από κάποιους να τους φωτίσει, να τους βγάλει από την απαισιοδοξία και το μαύρο. Αυτοί οι κάποιοι είναι οι σοφοί, οι ειδικοί, οι ειδήμονες. Για αυτό είναι δύσκολο και επικίνδυνο να αυτοτιτλοφορήσαι έτσι. Είναι το μεγάλο το βάρος το οποίο πρέπει να επωμιστείς και πρέπει να είσαι σίγουρος ότι θα ανταπεξέλθεις γιατί μόνος σου έχεις τιτλοφορηθεί ως ειδικός...

Πέραν τούτων κουβέντα καμιά...αν είσαι ειδικό ή μη φαίνεται από τα πεπραγμένα σου και όχι από τα λεγόμενά σου...κρίμα...