Το μέλλον της εκπαίδευσης - μάθησης στη διαδικτυωμένη κοινωνία

Το μονοπάτι που θα ακολουθήσεις, εσύ το ορίζεις

Heroes are made by the paths they choose, not the powers they are graced with!

Το μονοπάτι δεν είναι πάντοτε εύκολο και ξεκάθαρο.
Η επιτυχία δεν είναι προδιαγεγραμμένη και γραμμένη στο DNA σου, αλλά κατακτάται με θέληση, επιμονή...βήμα-βήμα.

Καμία πρόκληση δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να μην μπορείς να την φέρεις εις πέρας. 
Σήκω πάνω, κάνε ένα βήμα μπροστά. Ακολούθησε τις φιλοδοξίες σου χωρίς φόβο! Θα βρεις και άλλους στο διάβα σου.

Φτιάξε το μέλλον σου και δημιούργησε το δικό σου μονοπάτι. Από το πιο βαθύ ποτάμι, ως το πιο ψηλό βουνό!
Το μονοπάτι που θα ακολουθήσεις, εσύ το ορίζεις!



Εξαιρετικό video από τους Προσκόπους του Ηνωμένου Βασιλείου

Χαιρέτα την εφηβεία, αλλά μην την ξεχνάς

Καταστρέφοντας τον εθελοντισμό

Είμαι εθελοντής εδώ κάμποσα χρόνια...Έχω εκπροσωπήσει σε συνέδρια στο εξωτερικό τόσο την εθελοντική παιδαγωγική οργάνωση στην οποία είμαι μέλος όσο και άλλες ευρύτερες πλατφόρμες. Ένας τρόπο να πληγώσεις τον εθελοντισμό είναι να το κάνεις επάγγελμα. Πρώτη φορά βλέπω κάτι που μπορεί να πληγώσει τόσο την έννοια του εθελοντισμού και της εθελοντικής προσφοράς.

Δεν χρειάζεται να σχολιάσω περισσότερο, ούτε να αναλύσω περισσότερο τι είναι αυτό περί του οποίου μιλάω. 
Παραθέτω μόνο το παρακάτω και το σχετικό link.
Τα σχόλια δικά σας.

Λέει:

"Μέσω της GloVo, καταφέραμε να αλλάξουμε το προφίλ του εθελοντή. [...] Δεν στοχεύουμε στη δωρεάν εργασία."

 Θα έπρεπε να λέει:

 "Μέσω της GloVo, θέλουμε να αλλάξουμε το προφίλ του εθελοντή ώστε να βγάζουμε εμείς λεφτά. [...] Στοχεύουμε στην δωρεάν εργασία και στο ότι τα παιδάκια αναζητούν απεγνωσμένα εμπειρίες που θα βάλουν στο CV τους μπας και βρουν καμιά δουλίτσα.

Τα 31 παιδιά που χάθηκαν στο Αϊδίνι

 

Η θυσία του Αϊδινίου 

Ο Προσκοπισμός στη Μικρά Ασία άρχισε να οργανώνεται λίγους μήνες πριν από τη λήξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου 1914-1918. Το χρονικό της ίδρυσης αρχίζει από τη Σμύρνη, την πρωτεύουσα της Ιωνίας όπου είχε εγκατασταθεί ο Ευάγγελος Ιωαννίδης, παλαιός πρόσκοπος και Αρχηγός ομάδος από την Αλεξάνδρεια. Μαζί με το Γεώργιο Παπαδημητρίου πήραν την πρωτοβουλία να ιδρύσουν Ελληνικές προσκοπικές ομάδες. Στην προσπάθειά τους αυτή βρήκαν συμπαράσταση από το Δημήτριο Δάλλα που ήταν από τους πρωτοστάτες της εκεί αθλητικής κίνησης του Πανιωνίου Γυμναστικού Συλλόγου κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Συνάντησαν, επίσης, τον Δημήτριο Αγγελομάτη και τον ποιητή Αλέκο Φωτιάδη που είχε παρακολουθήσει τον προσκοπισμό στην Αγγλία.

Όταν την ιστορική ημερομηνία 2 Μαϊου 1919 ο Ελληνικός Στρατός αποβιβαζόταν στη Σμύρνη, οι πρόσκοποι της Ιωνίας πρόσφεραν πολύτιμες υπηρεσίες ως αγγελιαφόροι, σύνδεσμοι, οδηγοί, διερμηνείς, γραφείς και τραυματιοφορείς. Πρόσφεραν ακόμη τις υπηρεσίες τους στο Φρουραρχείο, το Λιμεναρχείο, την Επιμελητεία, το Γραφείο Τύπου, στο Αρχηγείο στρατού και, γενικά, όπου χρειαζόταν βοηθητική υπηρεσία. Πρέπει ακόμη να αναφερθεί ότι στην Ευαγγελική Σχολή είχε στρατωνιστεί για ένα μήνα ομάδα, της οποίας οι πρόσκοποι συνόδευαν τις στρατιωτικές περιπόλους ως οδηγοί, μέρα νύχτα, στις διάφορες συνοικίες της πόλης. 

Σε μικρό διάστημα ιδρύθηκαν 63 προσκοπικές ομάδες στη Σμύρνη και την ευρύτερη περιοχή της Μ. Ασίας. Παντού επικρατούσε συνειδητή πειθαρχία, τήρηση των προσκοπικών αρχών και σεβασμός προς τους μεγαλυτέρους. Οι πρόσκοποι συμμετείχαν πάντοτε σε όλες τις εθνικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις, σε εκδρομές, κατασκηνώσεις, εράνους και αθλητικούς αγώνες, πραγματικό καμάρι του τόπου τους. 

Θυσίες

Η παρουσία των προσκόπων στις πόλεις και τα χωριά της Μικράς Ασίας σκορπούσε τον ενθουσιασμό στον Ελληνισμό και φώτιζε την ελπίδα για το μέλλον που οραματιζόταν. Όμως, ξυπνούσε και τον φθόνο των Τούρκων και το μίσος τους για τη βοήθεια που πρόσφεραν οι πρόσκοποι στον ελληνικό στρατό. Στις τραγικές εξελίξεις που έμελλε να ακολουθήσουν, Τσέτες και Τούρκοι είχαν σε πολλές περιπτώσεις την ευκαιρία να εκδηλώσουν τα αισθήματά τους αυτά με τρόπο άγριο και απάνθρωπο.
Λίγες μέρες μετά την είσοδο του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη, έπειτα από πληροφορίες ότι στο Αϊδίνιο συγκεντρώθηκε μεγάλος αριθμός Τσετών, στάλθηκε ισχυρή στρατιωτική δύναμη με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Σχοινά για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Η επίθεση των Τσετών αιφνιδίασε τον στρατό, που αποχώρησε από το Αϊδίνιο αφήνοντας τους προσκόπους να υπερασπιστούν την πόλη και να φροντίσουν τα γυναικόπαιδα, τους ανήμπορους και τους τραυματίες.

Το πέρασμα των Τσετών από το Αϊδίνιο κράτησε 3 μέρες και δεν άφησε τίποτα όρθιο. Πυρπόλησαν σπίτια, λεηλάτησαν περιουσίες, βίασαν, ρήμαξαν τα πάντα. Η μανία τους ξέσπασε με ξεχωριστό πάθος πάνω στους ένστολους προσκόπους που φρόντιζαν τους κατοίκους. Όσους δεν έσφαξαν τους οδήγησαν, μαζί με τον Έφορο Νίκο Αυγερίδη, έπειτα από από μια δραματική νύχτα στο μπουντρούμι του Διοικητηρίου, στις όχθες τους Εύδωνα ποταμού. Εκεί, ο επικεφαλής των Τσετών Αντνάν Μεντερές τους ζήτησε να αλλαξοπιστήσουν με αντάλλαγμα τη σωτηρία τους. Η παλικαρίσια άρνηση του Αυγερίδη και όλων των παιδιών και η κραυγή τους «Ζήτω η Ελλάς» σε απάντηση, έκαναν τους διώκτες τους να φρενιάσουν. Ο Αυγερίδης τυφλώθηκε και κατακρεουργήθηκε. Ο Φιλοκτήτης Αργυράκης, ο Μίνωας Βεϊνόγλου και οι άλλοι – συνολικά 31 πρόσκοποι – βασανίστηκαν και σφαγιάστηκαν.

Για το ομαδικό αυτό έγκλημα αντέδρασαν δυναμικά οι Ελληνικές Αρχές, ο ελληνικός και ο παγκόσμιος τύπος, καθώς και πολλές προσωπικότητες. Η κωμόπολη της Κάτω Παναγιάς έγινε επίσης σκηνή λεηλασιών, εμπρησμών και κάθε είδους ωμοτήτων. Δύο παπάδες, από τους πρώτους συλληφθέντες, γνώρισαν μαρτυρικό θάνατο, το ίδιο και οι πρόσκοποι, με μοναδικό αιτιολογικό ότι ήταν πρόσκοποι.

(via http://sep.org.gr/node/2011)  

Μία Αρχηγός Αγέλης αντιμέτωπη με τρομοκράτες

Όταν λέμε ότι τηρούμε την Υπόσχεση που δώσαμε και ότι ζούμε με το Νόμο μας, και ότι δημιουργούμε ηγέτες, ας θυμόμαστε ότι κάποιοι πράγματι το κάνουν και δεν το γράφουν μόνο σε μηνύματα ή το λένε μόνο.

Ορίστε η περίπτωση μίας Μάνας και Αρχηγού Αγέλης από το Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία ήρθε αντιμέτωπη με δράστες που σκότωσαν με μπαλτά έναν Βρετανό στρατιώτη και παράτησαν το άψυχο κορμί του στη μέση του δρόμου στο Λονδίνο. Τα όσα αναφέρει είναι τουλάχιστον σοκαριστικά!
Παραθέτω κάποια σημεία από τα όσα αναφέρει η Ingrid Loyau-Kennett (συγνώμη για τα Αγγλικά, αλλά αποδίδεται καλύτερα)

She said: "I know it's big today but for me it was just a regular guy, just a bit upset. He was not on drugs, he was not drunk.

"He said, 'Don't touch, I killed him'. I said, 'Why?' He said: 'He's a British soldier. He killed people. He killed Muslim people in Muslim countries.'

"And I said: okay. So what would you like? I tried to make him talk about how he felt. He said all the bombs dropping and blindly killing women, children...

"More and more people were starting to come. There were so many people around. I just looked around and I found it so daunting."

However, Mrs Loyau-Kennett said her thoughts were to "just carry on" talking to the man, while several woman arriving at the scene tried to shield the victim.

She said: "I wanted him to concentrate on me and make sure he doesn't have a funny idea.

"He (the killer) told me the victim was a British soldier - he didn't look like a British soldier to me, he wasn't in uniform. But I thought if another one passes by, or is in the area..."

Asked if she was scared, the woman replied: "No - better me than a child.

"Unfortunately there were more and more mothers with children stopping around, so it was even more important I was talking to him and ask him what he wanted."

It did not seem like he was about to attack her and “the policeman was the next target”, she said.

Mrs Loyau-Kennett, of Helston in Cornwall, last night told the Telegraph: “I thought I had better start talking to him before he starts attacking somebody else. I thought these people usually have a message so I said 'what do you want?’

“I asked him if he did it and he said yes and I said why? He said because he has killed Muslim people in Muslim countries; he said he was a British soldier. He went on to say: 'I killed him because he killed Muslims and I am fed up with people killing Muslims in Afghanistan, they have nothing to do there.”

Ας λέμε τώρα εμείς για θέσεις, οράματα και ενωμοτίες... 

Καλό προσκοπικό παιχνίδι Αδέλφια...

Τα σχετικά links (βλ. παρακάτω) είναι totally worth reading:

http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/terrorism-in-the-uk/10075376/Mother-who-confronted-Woolwich-terrorists-thought-better-me-than-a-child.html

http://blogs.telegraph.co.uk/news/cristinaodone/100218390/cub-scouts-honour-woolwich-heroine-ingrid-loyau-kennett-shows-that-civic-values-are-not-dead/

http://www.athensvoice.gr/article/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82-video

Αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία με τι θα ήθελες να ασχολείσαι;

Γιατί είμαι πρόσκοπος;

Expect more - The Digital Campaign of the week

Είναι ιδιαίτερη χαρά μου να γράψω με την επαγγελματική μου ιδιότητα για κάτι το οποίο λατρέυω και υπηρετώ εθελοντικά από 7 χρονών.

Μία καλή φίλη, αδελφή Οδηγός και συνάδελφος από τον χώρο της διαφήμισης, postαρε στο fb το εξής link. To "Third Sector" είναι ο απόλυτος τίτλος για όλα όσα πρέπει να γνωρίζει όποιος ασχολείται με τον εθελοντισμό, Και για αυτή την εβδομάδα επέλεξε ως Digital Campaign of the Week, το Expect More. Η καμπάνια αυτή τρέχει από τους Προσκόπους του Ηνωμένου Βασιλείου, και έχει ως σκοπό να προβάλλει τα ευρήματα μίας έρευνας που έτρεξαν οι Πρόσκοποι του ΗΒ , σχετικά με την επιρροή του Προσκοπισμού στους νέους της χώρας καθώς και σε άλλες κρίσιμες κοινωνικές ομάδες.
Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι πολλά και ενδιαφέροντα για το πως μία εθελοντική κίνηση νέων μπορεί να συμβάλλει στην διαμόρφωση του κοινωνικού ιστού, ειδικά σε μία κοινωνία τόσο ανομοιόμορφη όπως αυτή του Ηνωμένου Βασιλείου. Περισσότερα στοιχεία για την έρευνα μπορείτε να βρείτε εδώ, ενώ παρακάτω παραθέτω ένα executive summary της.
Πέραν της έρευνας, εξαιρετικό είναι και το video που συνοδεύει την καμπάνια: 

Αν χαθεί το θάρρος τα χάσαμε όλα

Και το σερί συνεχίστηκε και πήγαμε και εφέτος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στο TEDxThessaloniki.

Για την πόλη δεν πρόκειται να πω τίποτα...την αγαπάμε και το ξέρει...

Για τη νέα TEDx εμπειρία θα προσπαθήσω να πω. Γιατί το TEDx δεν είναι απλά ένα σύνολο καλών ομιλιών, αλλά μία πιο ολιστική εμπειρία την οποία πρέπει να την ζήσεις 100% ώστε να αντιληφθείς τον αντίκτυπό της.

Οι ομιλητές ήταν όλοι καλοί και έχουν ήδη γραφτεί αρκετά για αυτούς (lifeinathens-http://lifeinathens.com/2012/05/14/the-courage-to-create/, και CharisTas-http://notes.away.gr/2012/05/14/tedx-thessaloniki-2012-recap/). 

Έτσι εγώ θα προσπαθήσω να πω απλά τι μου άρεσε από αυτή τo Σάββατο στη Θεσσαλονίκη.

Twitter for Small Business

It gets more and more interesting!!

Αυτός που παρακολούθησε σχεδόν 1 ομιλία στο TEDxAthens και δεν ξενέρωσε καθόλου

Μίλησαν ΟΛΟΙ πια για το TEDxAthens 2011, για την Τέχνη της Ανατροπής, για το event, για το twitter, για τους ομιλητές, για ΟΛΑ!

Και λέω...γιατί όχι και εγώ! Έτσι είπα να ξαναγράψω στο blogάκι μου μετά από κάμποσο καιρό. Εγώ όμως θα γράψω από μία άλλη οπτική, από την οπτική κάποιου που ήταν σχεδόν ένα 24ωρο στο TEDxAthens 2011 αλλά είδε μόλις σχεδόν μία ολόκληρη ομιλία, έβγαλε μόλις μία φωτογραφία αλλά δεν ξενέρωσε καθόλου! Η λογική αντίδραση είναι η απορία για την αξιοπιστία του υπογράφοντος, όμως δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για τα commandιλίκια που κάναμε με το υπόλοιπο team των ειδικών δυνάμεων (congrats to all of you guys!)

Δεν μπορώ να κρίνω αν ήταν καλό ή κακό το TEDxAthens 2011, γιατί εάν το κάνω θα είμαι κατά πολύ προκατειλημμένος και μεροληπτικός, δεδομένου ότι λατρεύω τη διαδικασία των TEDx, αλλά και γιατί συνέβαλα έστω και κατά πολύ ελάχιστο σε αυτή την τεράστια διοργάνωση. Δεν θα μπω επίσης σε καμία διαδικασία να πάρω το μέρος των 2 twitterομεριών περί trolαρίσματος και spamαρίσματος ή για σχόλια του στυλ "άμα ήθελα να μαθαίνω για το TEDx θα ήμουν εκεί και δεν θέλω να βλέπω τίποτε σχετικό στο timeline μου".

Ο Μικρός Πρίγκηπας και η Αλεπού...ασχολίαστο...

Η Αλεπού κοίταξε το Μικρό Πρίγκηπα, για πολύ ώρα.

-Σε παρακαλώ εξημέρωσέ με! είπε.

-Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω.

-Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάν φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με.

-Τι πρέπει να κάνω; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.

-Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθίσεις κάπως μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού κι εσύ δε θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα, όμως, θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά…

The medium was the message...

VW vs Greenpeace σε digital περιβάλλον

Καλησπέρες...καιρό είχα να γράψω και να που μου ήρθε σήμερα!

Σήμερα λοιπόν έκανα την πρώτη μου εμφάνιση ως digerati, digital hero ή whatever στον τελευταίο κύκλο  του προγράμματος “Training in Digital Marketing”, που διοργανώνει το Συμβούλιο Ψηφιακής Επικοινωνίας της ΕΔΕΕ.

Από την αρχή ήμασταν ψημένοι και ορεξάτοι γιατί θα συμμετείχαν και δημιουργικοί και έτσι το πράγμα γινόταν ακόμη πιο ενδιαφέρον.

Τυχαία ή μη, οι δύο από τις παρουσιάσεις είχαν ως θέμα την VW, ενώ η μία, αυτή του Αντώνη Κόχειλα-Managing Partner, Lowe Athens είχε ως θέμα το φοβερό campaign της VW στις ΗΠΑ για το VW Passat.

Πράγματι αυτή η καμπάνια πήγε εξαιρετικά καλά, κέρδισε το κοινό, κέρδισε τον πελάτη, κέρδισε και βραβεία στις Κάννες...Είχε και τη σωστή του transmedia strategy και όλα καλά μέχρι εδώ...

Η Greenpeace όμως βρήκε την ευκαιρία να χτυπήσει με τον ίδιο τρόπο...Η παγκοσμίως γνωστή περιβαλλοντική ΜΚΟ ήθελε να ξεκινήσει μία καμπάνια σχετικά με τον περιβαλλοντικό χαρακτήρα της VW. Και ποιος ο καλύτερος τρόπος από το να χτυπήσει την VW με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Έφτιαξαν λοιπόν τη συνέχεια του video της VW με τον Darth Vader.

Η αγανάκτηση λόγω των αγακτισμένων

Θα γράψω εν θερμώ...προειδοποιώ...

Μαζεύτηκαν σήμερα οι "Αγανακτισμένοι" για να διαδηλώσουν και να διαμαρτυρηθούν για την μέχρι τώρα κατάσταση και κατάντια. Μέχρι εδώ όλα καλά. Πάμε να κάνουμε μία προσπάθεια να αναλύσουμε στρωματικά (όχι κατά ταξικά στρώματα...μακριά από εμάς):

-Ποιοι: Κάποιοι που ενημερώθηκαν από το fb και από τα χαμηλής ποιότητας "ενημερωτικά" blogs που κινούνται γύρω από την ελληνική blogόσφαιρα. Επίσης κάποια ελληνικά παραδοσιακά μέσα πήγαν να συναγωνιστούν τα nm και μπήκαν και αυτά στο χορό της ενημέρωσης. Ένα βασικό χαρακτηριστικό για το οποίο μπορείτε να #peste_na_me_fate είναι το ποιοτικό χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων. Άνθρωποι ημιμαθείς κατά την πλειονότητα, υπεραπλουστευτές και άμοιροι των ευθυνών τους όλοι τους. Έχουν πλήρη επίγνωση του τι κάνουν, του σκοπού και της επιδίωξης; Ο στόχος είναι σαφής; Και το πλέον βασικό, υπάρχει λογική σύνδεση μεταξύ "οράματος", υλοποίησης και στόχου; Μάλλον όχι...

Μία βόλτα στον Υμηττό

Ουφ...καιρό είχα να γράψω, και αυτό είτε ελλείψει χρόνου είτε ελλείψει ερεθισμάτων...Και να είπα να ξαναγράψω έστω 2-3 σειρούλες. Όχι ότι τώρα έχω χρόνο, αλλά έχω τουλάχιστον κάτι το οποίο μπορεί να μου δώσει ένα σκούντημα και να μου πει "Φιλαράκο wake up and get more active".

Το ότι από πάντα είμαι Πρόσκοπος το ξέρετε οι περισσότεροι. Μετά από 2 χρόνια αποχής λόγω στρατού και Αγγλίας I'm back, και όχι μόνο αυτό αλλά είμαι έτοιμος να μπουκάρω δυναμικά και να κάνω πολλά. Μία από τα πράγματα που μου είχαν λείψει ήταν οι εκδρομές στο βουνό. Ναι, ναι ξέρω τι θα πείτε..."Άντε μωρέ βλαμμένε...τι είσαι κανένα λυκοπουλάκι και σου έλειψαν οι βόλτες στο βουνό;". Μου έλειψε η όλη φάση της εκδρομής, του να μαζευόμαστε το πρωί, να κουτουλάμε από τη νύστα και με το σακιδιάκι μας βουρ για το βουνό! Και όλα αυτά με την καλύτερη παρέα...

Αυτή τη φορά μου δόθηκε η ευκαιρία να ανέβω στον Υμηττό, σε αυτό το τόσο ταλαιπωρημένο και παρεξηγημένο βουνό που βρίσκεται μια ανάσα από το σπίτι μας. Στον Υμηττό είχα ανέβει μόλις άλλη μία φορά πριν από 3-4 χρόνια πάλι για τον ίδιο λόγο. Γενικά δεν έχω τον Υμηττό σε μεγάλη εκτίμηση μάλλον λόγω της μικρής απόστασης από το σπίτι μου. Αλλά εν τέλει αυτό είναι που εκτίμησα ακόμη περισσότερο.

Δεν θα κάτσω να αναλύω με τις ώρες πως και τι κάναμε όλο το Σαββατοκύριακο με τα άλλα τα τρελόπαιδα που ήμασταν. Θα σταθώ σε δύο φάσεις του διημέρου μόνο...

Το πρώτο που με έκανε να νοσταλγήσω πολλά από τα "νιάτα" μου ήταν η θέα από τον ΟΤΕ απ'όπου η θέα ήταν μαγευτική...βλέπαμε όλη την πίσω μεριά του βουνού, αεροδρόμιο και μετά την θάλασσα της Μεσογαίας. Εκεί που από τη μία μεριά της κορυφογραμμής βλέπεις την άναρχη Αθήνα και αμυδρά στο βάθος τον Σαρωνικό, ξάφνου γυρνώντας μόλις από την άλλη ξεδιπλώνεται μπροστά σου η γνήσια Αττική γη.

Η δεύτερη φάση που με έκανε να νοσταλγήσω τα παλιά αλλά να εκτιμήσω περισσότερο το τώρα ήταν το πρωινό της Κυριακής...το βουνό ήταν βουβό ενώ μόνο το ξύπνημα της φύσης ακουγόταν που και που. Κόσμος ξεκινούσε σιγά-σιγά τη βόλτα του και τη γυμναστική του, ενώ παρότι ο κόσμος αυξανόταν ολοένα και περισσότερο, η ησυχία που επικρατούσε ήταν εντυπωσιακή.

Το βουνό δίνει ζωή και η παρέα την συμπληρώνει...Την Κυριακή αποφάσισα να ανεβαίνω πιο συχνά στον Υμηττό είτε με τα πόδια είτε με το αυτοκίνητο...απλά έτσι 1-2 ωρίτσες να τους ξεχνώ όλους και να ακούω το μέσα μου...στον Υμηττό τότε...στον Υμηττό...

Beirut, Jools Holland, A Sunday Smile

Πάλι για ειδήμονες...4 χρόνια μετά...

Πάλι τα ίδια...σαν να μην πέρασε ούτε μία ημέρα...

Για τους ειδήμονες τα έχω ξαναπεί προ πολλού!Πριν από 4 χρόνια κιόλας έλεγα έχει έρθει η ώρα να επιδείξουν τα διαπιστευτήριά τους οι ειδικοί, οι σοφοί, οι ειδήμονες ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τους. Και αυτά τα είχα πει πριν την κρίση, πριν οι πρώην καθηγητάδες του LSE και τω λοιπών ευαγών ιδρυμάτων γίνουν υπουργοί. Καλά τα λόγια, οι θεωρίες, τα papers και η μπλαμπλαδολογία, αλλά όταν έρχεται η ώρα στο δια ταύτα τι κάνουμε; Μάλλον τίποτε.

Όλοι όσοι θεωρούν εαυτούς ειδικούς και θεωρούν τον εαυτό τους βασιλικότερο του βασιλέως, ήρθε η ώρα να αποδείξουν πως η σοφία τους μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία. Το σύνολο έχει ανάγκη από κάποιους να τους φωτίσει, να τους βγάλει από την απαισιοδοξία και το μαύρο. Αυτοί οι κάποιοι είναι οι σοφοί, οι ειδικοί, οι ειδήμονες. Για αυτό είναι δύσκολο και επικίνδυνο να αυτοτιτλοφορήσαι έτσι. Είναι το μεγάλο το βάρος το οποίο πρέπει να επωμιστείς και πρέπει να είσαι σίγουρος ότι θα ανταπεξέλθεις γιατί μόνος σου έχεις τιτλοφορηθεί ως ειδικός...

Πέραν τούτων κουβέντα καμιά...αν είσαι ειδικό ή μη φαίνεται από τα πεπραγμένα σου και όχι από τα λεγόμενά σου...κρίμα...  

Addio Città, Goodbye City