Πορείες,γενικές απεργίες και μια ματιά στο μελλοντικό παρελθόν

Καιρό είχα να γράψω. Το ήθελα να κάτσω να γράψω, το είχα και ανάγκη αλλά είτε ο χρόνος, είτε η κούραση, είτε κάποιες συνθήκες δεν μου το επέτρεψαν. Σήμερα όμως βρήκα και ένα λίγο πιο δυνατό έρεισμα να γράψω και λίγο χρόνο παραπάνω.Σήμερα είχε λοιπόν είχε γενική απεργία. Δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι κατέβηκαν σε απεργία για να εναντιωθούν στο πολυνομοχέδιο το οποίο ψηφίστηκε όπως ψηφίστηκε, με διαγραφές, γκρίνιες κλπ., αλλά ψηφίστηκε.

Παρατήρηση 1η: Γενική απεργία. Γενική; Αλήθεια σε απεργίες της ΑΔΕΔΥ ποιος συμμετέχει;Προσπαθώ να βρω ένα φίλο ή γνωστό ο οποίος δουλεύει σε "μεγάλη,σοβαρή" ιδιωτική εταιρία ο οποίος μαζί τος συναδέλφους του να συμμετείχε σε απεργία της ΑΔΕΔΥ. Το βίωσα πρώτη φορά και εγώ αυτό. Η μη συμμετοχή στην απεργία δεν σημαίνει ότι διαφωνείς με τα αιτήματα γι'αυτό δεν συμμετέχεις. Ούτε ότι φοβάσαι μην σε απολύσουν. Αλλά ο πελάτης, στον οποίο βασίζεσαι να κερδίσεις τα λίγα ευρώ που κυκλοφορούν στην αγορά, δεν θα πει "Α!Έχουν απεργία μωρέ τα παιδιά στην Ελλάδα και σήμερα.Δεν πειράζει.Ας μείνουν και λίγο πίσω οι δουλειές". Και επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό ούτε στάση υποδούλωσης στο χρήμα είναι ούτε καλλιέργεια σχέσης υποταγής με τον πελάτη. Είναι τρόπος ρεαλιστικής και ορθολογιστικής προσέγγισης της δεδομένης κατάστασης. Με τις συνεχείς γενικές απεργίες δεν δείχνεις στον "ταξικό αντίπαλο" ότι έχεις δύναμη και θα νικήσεις, απλά γίνεσαι ένα εμπόδιο το οποίο εύκολα, άμεσα και προπαγανδίστηκα μπορεί να ξεπεραστεί. Για τον δημόσιο τομέα δεν το συζητώ...χαρά Θεού η απεργία!!

Farewell Facebook (Short film about Digital Suicide)

Έχω πάψει να ονειρεύομαι...

Μιλούσα με την φίλη μου Ρ.Α.Τ. και μου λέει σε είδα στον ύπνο μου χθες...Γενικά αυτή βλέπει πολλά όνειρα, περίεργα όνειρα τα οποία συνήθως έχουν και ανάλογη εξέλιξη...Συχνά πυκνά μου έλεγε τα όνειρα της και εγώ δεν είχα τίποτα να της πω γιατί πολύ απλά δεν βλέπω όνειρα.

Δεν βλέπω,δεν τα θυμάμαι...δεν ξέρω.Το σίγουρο είναι ότι έχω πολύ καιρό να δω όνειρο,να ονειρευτώ με την κυριολεκτική έννοια.Με δυσκολία θυμάμαι πότε είναι η τελευταία φορά που είδα όνειρο,πρέπει να μιλάμε για μήνες...Συνήθως βλέπω όνειρα όταν βρίσκομαι σε φάσεις μεγάλης ψυχολογικής πίεσης.Εάν αυτή η παρατήρηση είναι σωστή,τότε μάλλον έχω καιρό να πιεστώ.Πράγμα μάλλον καλό.Εάν όχι πάλι,κάτι δεν πάει καλά.

Σε κάθε περίπτωση έχω πάψει να ονειρεύομαι...κυριολεκτικά...

Country branding...τι μας λες τώρα ρε συ...

Ένα από τα θέματα συζήτησης σήμερα στο γραφείο (θα αναφέρω άλλη φορά λεπτομέρειες επί τούτου)ήταν η διαφήμιση του Κοσόβου στο CNN φέρουσα τον τίτλο "Kosovo, the young Europeans". Αυτή είναι μία διαφήμιση από την παγκοσμίως γνωστή Saatchi&Saatchi.

Το "country branding" με είχε απασχολήσει πάρα πολύ όταν ήμουν στη φάση να επιλέξω θέμα για τη dissertation μου στο Kingston University...online campaigning and public phere vs. country branding...Δύσκολη η απόφαση αλλά μάλλον επέλεξα την πλέον συμβατική πρώτη επιλογή. Μέχρι τελευταίας στιγμής ήμουν σε δίλημμα αλλά τελικά έμεινα αμετακίνητος. Είχα σκεφτεί να κάνω ένα case study για την περίπτωση της Ελλάδας μέσα στην κρίση πως θα μπορούσε να αποκτήσει ένα country branding campaign. Η σκέψη έμεινε δυστυχώς μόνο σκέψη...πότε μη λες ποτέ βέβαια!!btw country branding είναι όταν μία χώρα προσπαθεί να πλασάρει παγκοσμίως ένα νέο χαρακτήρα από αυτό που είχε όχι για π.χ. για τουριστικούς λόγους (βλ.καμπάνιες Ε.Ο.Τ.) αλλά για την καλλιέργεια της αλλολοαντίληψης των τρίτων προς την χώρα. Η διαδικασία της αλληλοαντίληψης, δηλαδή του πως σε βλέπει ο άλλος ανεξάρτητα από το πως είσαι, αλλά και του πως εσύ θεωρείς ότι ο άλλος σε βλέπει χωρίς να είναι απαραίτητο ότι οι αντιλήψεις σας ταυτίζονται, θεωρείται βασικό στη διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων ακι της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων.

Anyway...back to the ad...Η περί ης ο λόγος διαφήμιση είναι εξαιρετική για πολλούς λόγους τεχνικούς τους οποίους δεν πρόκειται να απαριθμήσω. Και μόνο το γεγονός ότι ακολουθεί ένα country branding plan σε αυτή την εποχή και έχει ως συνεργάτη μία εταιρία που έχει εμπειρία όσο λίγες σε αυτόν τον τομέα δείχνει αποφασιστικότητα και σαφή σχεδιασμό. Δεν πρόκειται να εισέλθω σε γεωπολιτικά και νομικά σχόλια περί της κατάστασης του Κοσόβου, απλά περιορίζομαι στα επικοινωνιακά.

Η πιθανότητα να πράξει η Ελλάδα κάτι αντίστοιχο μάλλον είναι μηδαμινή...κρίμα...σε περίπτωση που το έκανε θα είχα πολλαπλά οφέλη.

Άμα θελήσουν ας μου στείλουν email...

Θουκυδίδου Επιτάφιος...Περί φιλίας

Τον Επιτάφιο του Θουκυδίδη τον έχω βρει μπροστά μου σε διάφορες φάσεις, τόσο στο σχολείο όσο και στο Πανεπιστήμιο σε άλλο επίπεδο βέβαια και υπό άλλο πρίσμα.
Με την σχέση μου με τον Θουκυδίδη στο Πανεπιστήμιο δεν θα αναφερθώ τώρα αλλά σίγουρα άμα τη επιστροφή μου εν πατρίοις εδάφοις.Σε αυτή τη φάση απλά θα παραθέσω ένα κομμάτι όπου αναφέρεται στη σχέση φιλίας που δημιουργούν οι Αθηναίοι καθώς και στους λόγους για τους οποίους προχωρούν σε επισύναψη τέτοιου είδους σχέσεων. Σχόλια και παρατηρήσεις απαραίτητες αφού προς στιγμήν εγώ δεν πρόκειται να παραθέσω ουδέν εκ των δύο...

"Αλλά και στα ζητήματα της καλωσύνης διαφέρουμε από την πλειονότητα των ανθρώπων. Γιατί εμείς τους φίλους τους αποκτάμε μάλλον ευεργετώντας παρά ευεργετούμενοι από αυτούς. Σταθερότερος δε φίλος είναι ο ευεργετών τον άλλον, γιατί είναι φυσικό να προσπαθεί να διατηρεί την ανάμνηση της ευεργεσίας με το να φέρεται πάντοτε καλά προς τον ευεργετούμενο. Ενώ αντιθέτως αυτός που οφείλει την ευεργεσία είναι ψυχρότερος στις σχέσεις του, γιατί γνωρίζει, ότι πρόκειται να ανταποδώσει την καλωσύνη σαν πληρωμή χρέους και όχι για να εξασφαλίσει την ευγνωμοσύνη του άλλου. Και είμαστε οι μόνοι που βοηθάμε τον άλλο χωρίς την ελάχιστη ανησυχία, και αυτό μάλλον από την εμπιστοσύνη που εμπνέει η ελευθερία παρά από συμφεροντολογικούς υπολογισμούς."

Χάρις Αλεξίου-Ψυχές και Σώματα

Νατάσσα Μποφίλιου - οι ομπρέλες του Demy

Είμαι περίεργος Pt1

Πολλές φορές έχω συζητήσει με πολλούς από εσάς τον χαρακτήρα μου και με ακόμη περισσότερους έχουμε κοντραριστεί για το ποιος μεθ' ημών είναι νορμάλ χαρακτήρας (το να ορίσω τώρα το νορμάλ δεν το θεωρώ χρήσιμο λόγω χρόνου κυρίως καθότι η ώρα είναι περασμένη αλλά και τα νεύρα μου σε καθόλου καλή κατάσταση).

Μετά πάσης επισημότητος δηλώνω ευθαρσώς και δημοσίως ότι είμαι περίεργος χαρακτήρας και πολύ μάλιστα, σε βαθμό που αρχίζω να το γουστάρω κιόλας!!Για αυτό αποφάσισα να αρχίσω να γράφω κάθε μου παραξενιά ώστε να τις βλέπω εγώ να αυτοβελτιώνομαι αλλά να τις βλέπετε και εσείς ώστε να τις κρίνετε και να συμπληρώνεται την πλήρη εικόνα για εμένα. Το αν αυτές οι παραξενιές είναι δικαιολογημένες ή όχι ας το δούμε αργότερα όταν φτάσω στο top 50.

Για σήμερα ξεκινώ συντηρητικά με 2 μόλις απλά γιατί πριν από λίγο είχα ανάλογα βιώματα...

1.Δεν μου αρέσει κάποιος να προσπαθεί αν εκμαιεύσει από εμένα την απάντηση που επιθυμεί και να περιμένει ότι εγώ δεν θα το καταλάβω. Με κάνει να νοιώθω βλάκας κάτι τέτοιο και αυτό είναι ένα από αυτά που με κάνουν να εξοργίζομαι με τον εαυτό μου κυρίως που κάθισα και ασχολήθηκα με την εν λόγω περίπτωση. Μαμουσουτου και τατσιμιτσικοτσι (Μ.Ν. μη γελάς!!!) δεν τα μπορώ. Η ευθεία είναι η συντομοτέρα των οδών και η πλέον εκτιμητέα προσθέτω.

2.Δεν αντέχω και δεν ανέχομαι όταν κάποιος είναι δίπλα μου και ειδικά όταν είμαστε vis-s-vis να κοιτάει συνεχώς το κινητό του. Δεν πάει να'ναι γιατρός, στρατηγός, πρωθυπουργός εγώ εκνευρίζομαι!!Με τη θέληση σου αγαπητέ συνάνθρωπε επέλεξες να περάσεις μαζί μου την τόσο πολύτιμη ώρα σου, οπότε πάψε να δείχνεις ότι δεν με αντέχεις γιατί ούτε εγώ σε αντέχω αλλά έχω την απαραίτητη στοιχειώδη ευγένεια να μην το δείχνω. Λίγο tact στη ζωή δεν κάνει κακό, αλλά δίνει επίπεδο στη ζωή μας.

Αυτές είναι οι πρώτες στριμάδες μου. Άμα συμφωνείτε ότι είναι στριμάδες καλώς, εάν σας ενοχλούν και εσάς ακόμη καλύτερα, εάν όμως θεωρείτε ότι είναι αυτονόητα αυτά να με ενοχλούν ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΤΕ!!